[ Zachłysnąłem się śmiercią ]
Zachłysnąłem się śmiercią
i opadły łuski z barków
zatańczyło w płucach
i zachłysnąłem się życiem
siedzę oszołomiony
jak dewotka w niedzielę
i nic nie wiem
nie czuję lęku
/ tedeeq
Szukaj na tym blogu
...przepełniła mi się szuflada. Poszukałem sieci, by nie uronić słowa, by słowa zachować. Blogiem sławię ten dzień gwiezdnej inspiracji. Tomasz E. Drachal
WIELE NUT
autorski blog poetycki zainicjowany w 2009 roku
wiersze, teksty piosenek, zapisy obecności na styku języka, obrazu i dźwięku
granice przedmieścia, noc na rubieżach, miasto w procesie, świt w oczach
DOLNA FRAZA
WIELE NUT wydarza się od 2009 roku. W 2012 - zadrżał gęściej, wszedł w konkurs i rytm. W 2025 - odrodził się w nowej tonacji.
Stroi się. I gra.
Już nie szuka. Znalazł swój rezonans.
Poezja codzienności, somatyczne gesty, rytmiczne SEO, technika jako rytuał.
Echo dawnego Wiele nut
Złoto, granat, biel i cisza. Tak było wtedy.
Wydech. I wdech.
OdpowiedzUsuńPiękny kawał wiersza, Tomek.
OdpowiedzUsuńI ja, Polku, dziękuję temu wierszowi, że przyszedł :)
OdpowiedzUsuń