Wybacz purpurę

Nie... Nie... Ekscelencjo wybacz purpurę
lecz słowo ci rzeknę dwa słowa

w cieniu kultury
kulimy się nawzajem różnym kalibrem
czerpiemy radość pełnym sierpowym
gnieciemy miłość rwiemy sumienie jak list

lecz czasem zdziwi ekscelencjo milczenie
gdy uciec ktoś pragnie i dalej za rogiem
przypadek dopadnie śmiertelnie

Cóż pójdę bezgrzeszny choć winny
rozczeszę gwiazdy w miłych ramionach
rozsieję błękit bezczelnie na polach
i siądę w grochu na działce istnienia

/ tedeeq