[ Język mnie uwiera w górne części podniebienia ]

Blaszana ściana w godzinie przejścia

/ foto: TED

[ Język mnie uwiera w górne części podniebienia ]

Język mnie uwiera w górne części podniebienia
w łuki strzeliste akty niewinne i szczerość
więzy me i bierność cicho czekają na spójnię
i twarz przysłaniają i w nosie kręcą
dzikość zamieszkała zatoki utartej głowy
nie czekam na nic
                          spokojny kamień żółciowy

/ tedeeq

(dodałem obrazek 3 marca 2018 r.)

eSEOsej - świadectwo obecności wobec tekstu, obrazu, rytmu:

Kreśli się język, który nie chce być narzędziem – uwiera, drży, szuka wyjścia przez podniebienie. Ciało nie mówi, ale pamięta – w nosie kręci się coś, co nie jest słowem, lecz śladem. Bierność czeka, dzikość już mieszka – w zatokach, w głowie, w tym, co nie wraca. Nie czekam, ale jestem – jak kamień, spokojny, nieobojętny. Tu nie ma spójnika, tylko obecność.

Ten tekst chce być widoczny. Co to jest eSEOsej?