[ oto przyjmuję swój los ]
oto przyjmuję swój los
jak matkę
niech mnie otula
niech darzy choćbym nie widział
choćbym nie rozumiał
i jak syn pamiętać będę
by rękę wyciągnąć
gdy czas dojrzeje
/ tedeeq
...przepełniła mi się szuflada. Poszukałem sieci, by nie uronić słowa, by słowa zachować. Blogiem sławię ten dzień gwiezdnej inspiracji. Tomasz E. Drachal
autorski blog poetycki zainicjowany w 2009 roku
wiersze, teksty piosenek, zapisy obecności na styku języka, obrazu i dźwięku
granice przedmieścia, noc na rubieżach, miasto w procesie, świt w oczach
WIELE NUT wydarza się od 2009 roku. W 2012 - zadrżał gęściej, wszedł w konkurs i rytm. W 2025 - odrodził się w nowej tonacji.
Stroi się. I gra.
Już nie szuka. Znalazł swój rezonans.
Poezja codzienności, somatyczne gesty, rytmiczne SEO, technika jako rytuał.
Komentarze
Prześlij komentarz