poniedziałek, 8 stycznia 2018

[ boimy się prawdy ]




boimy się prawdy przed snem uciekamy
jak dzieci kwiatami ozdabiamy słowa
znikamy na zawsze bosymi stopami
biczując się życiem nie dając przekonać

a włosy nam rosną i lat nam przybywa
dzienniki nam ciążą dawnymi głazami
i nagim być sztuka by czar swój zatrzymać
na drodze do siebie cóż można ocalić



/ tedeeq


(8 stycznia 2018 r. dodałem obrazek)

6 komentarzy:

  1. Takie prawdziwe :( Ale i dające nadzieję :)
    Rita

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. cóż, im mniej złudzeń, tym mniej cierpienia, a i czar pozbawiony zbędnego balastu łatwiej się przejawia

      Usuń
  2. im mniej złudzeń, tym serce wolniej bije
    czar bez balastu zbyt łatwo by się spełniał
    Rita

    OdpowiedzUsuń
  3. Co to znaczy: zbyt łatwo? Czar jest od tego, by się spełniał, albo nie.

    OdpowiedzUsuń
  4. Czar bez gorącego marzenia o nim, jego intensywnego łaknięcia, nieśmiałego oczekiwania na niego (balastu rozedrgania emocjonalnego) nie byłby tak magiczny (za łatwo by zaistniał) i nie byłby już czarem.
    Rita

    OdpowiedzUsuń
  5. Chyba o różnych czarach piszemy ;)

    OdpowiedzUsuń

komentarz wykorzystany jako komentarz ;)

"WIELE NUT do ZAGRANIA :

... wiersze granitowo twarde; wypolerowane, ale nietykalne ; zanurzone w ciszy i domknięte błyszczą ciemnym światłem;
jakby nie chciały zniżyć się do poziomu, na którym można by je dosięgnąć zrozumieniem, jakby chciały pozostać poza zasięgiem, bez odbioru...
...ale przecież pozwalają na siebie patrzeć, pozwalają się czytać ...
można je podziwiać za inwencję językową, za gry słowne, wykorzystujące bogactwo i wdzięk polszczyzny... ale można również podjąć z nimi dyskusję ... mówią o wielu sprawach ważnych, trudnych, osobistych, ogólnych....
Ich Autor czasem korzysta z przywileju przeniesienia niektórych swoich wierszy w sferę muzyki ..."
/ podpisano: idajg

tam znajdziesz wieści z moich strun

tam posłuchasz piosen z tekstem