wtorek, 2 września 2014

A ty mnie tul






Jadąc starą drogą,
drogą, która kiedyś wiodła mnie, 
trochę czuję się ubogo, 
roztrwoniłem swój najpierwszy sen.

Dziś spotkałem ludzi, 
prostych ludzi, których pogiął wiatr. 
Każdy z nich żar swój ostudził, 
chociaż iskra gdzieś w nich jeszcze trwa.

Zdjąłem ze stóp buty, 
aby poczuć ziemi czuły grunt. 
Wieczór dzień sobie odpuścił, 
Wielkim Wozem spokój będzie wiózł.

Podaj mi swe ręce, 
niech ta noc nasz odegra hymn. 
Z tobą siebie chcę nic więcej, 
aby teraz teraźniejszość śnić.

A ty mnie pieść. A ty mnie tul. 
Niech spada precz molowy dół.


/tedeeq

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

komentarz wykorzystany jako komentarz ;)

"WIELE NUT do ZAGRANIA :

... wiersze granitowo twarde; wypolerowane, ale nietykalne ; zanurzone w ciszy i domknięte błyszczą ciemnym światłem;
jakby nie chciały zniżyć się do poziomu, na którym można by je dosięgnąć zrozumieniem, jakby chciały pozostać poza zasięgiem, bez odbioru...
...ale przecież pozwalają na siebie patrzeć, pozwalają się czytać ...
można je podziwiać za inwencję językową, za gry słowne, wykorzystujące bogactwo i wdzięk polszczyzny... ale można również podjąć z nimi dyskusję ... mówią o wielu sprawach ważnych, trudnych, osobistych, ogólnych....
Ich Autor czasem korzysta z przywileju przeniesienia niektórych swoich wierszy w sferę muzyki ..."
/ podpisano: idajg

tam znajdziesz wieści z moich strun

tam posłuchasz piosen z tekstem